اتوماسیون تنها با سنسورها عمل میکند
اتوماسیون ساختمان زمانی به معنای واقعی هوشمند میشود که سیستم ها بتوانند به طور پویا و در لحظه به شرایط محیطی واکنش نشان دهند. این قابلیت از طریق یکپارچه سازی سنسورها به دست میآید؛ سنسورهایی که داده های دقیق و مداوم را به سیستم ارسال میکنند.
برای نمونه، زمانی که نور خورشید به شدت وارد فضا میشوند، سیستم سایه انداز (مانند پرده یا کرکره) به طور خودکار پایین می آید تا آسایش حرارتی حفظ و مصرف انرژی کاهش یابد. اگر فردی وارد راهرو شود، حسگر حرکتی چراغ ها را روشن میکند. همچنین هنگامی که دمای داخل کاهش مییابد، سیستم گرمایش به طور خودکار فعال میشود تا شرایط مطلوب حفظ گردد.
این رفتار واکنشی تنها زمانی ممکن است که سیستم KNX از مقادیر محیطی مانند شدت نور، حرکت، دما، رطوبت و سطح CO₂ مطلع باشد؛ مقادیری که از طریق سنسورهای اختصاصی نصب شده در بخشهای مختلف ساختمان اندازه گیری میشوند.
پس از دریافت این داده ها، سیستم KNX با استفاده از منطق و قوانین از پیش تعریفشده، واکنشهای هماهنگ و کارآمدی را اجرا میکند، بدون آنکه نیازی به دخالت دستی باشد.
به بیان ساده: این سنسورها هستند که به سیستم KNX هوش میبخشند؛ آنها امکان تصمیم گیری، بهینهسازی مصرف انرژی و افزایش آسایش، امنیت و سهولت را بهصورت خودکار فراهم میکنند.
